Najbardziej znane sposoby pomocy w sytuacjach trudnych emocjonalnie to psychoterapia i poradnictwo psychologiczne. Interwencja kryzysowa jest zdecydowanie mniej znaną, mniej powszechną i rzadziej wykorzystywaną metodą.
Definicji kryzysu znamy wiele, jedna z nich mówi, że kryzys występuje wtedy, gdy osoba doświadcza barier w osiąganiu ważnych dla niej celów życiowych i osoba nie jest w stanie tych barier pokonać dostępnymi dla niej metodami. Wynikiem tego jest dezorganizacja1 i wyczerpanie, które przekracza możliwości radzenia sobie tej osoby. Jakie to mogą być kryzysy? Na interwencję kryzysową mogą zgłaszać się osoby, które potrzebują sobie poradzić z konkretną sytuacją. Najczęściej są to sytuacje, które trwają lub zdarzyły się niedawno, m.in.: sytuacja zagrożenia życia (np. napaść, wypadek), doświadczanie przemocy, sytuacja straty i żałoby, myśli i zamiary samobójcze, wypalenie (rodzicielskie, zawodowe), rozstanie/rozwód, zwolnienie z pracy, mobbing, nagłe trudności finansowe, kryzysy egzystencjalne. W takich sytuacjach można zgłosić się do interwenta kryzysowego.
Kim jest interwent kryzysowy?
Jest to specjalista udzielający krótkoterminowego wsparcia w kryzysie. Interwentem nie musi być psycholog, może to być psychoterapeuta, pracownik socjalny, pedagog. Interwent dodatkowo, poza podstawowym wykształceniem, powinien ukończyć studia podyplomowe lub inne specjalistyczne szkolenia w kierunku interwencji kryzysowej. Z pomocy interwenta można skorzystać m.in. w Centrach Interwencji Kryzysowej, Ośrodkach Pomocy Społecznej, organizacjach pozarządowych, centrach wsparcia, telefonach zaufania.
Czym jest interwencja kryzysowa?
Interwencja kryzysowa jest formą wsparcia krótkoterminowego (w przeciwieństwie do większości rodzajów psychoterapii). Zazwyczaj trwa od 1 do 12 spotkań – w zależności od potrzeb. Celem interwencji jest uzyskanie stabilności emocjonalnej, zapewnienie bezpieczeństwa oraz odbudowanie i wzmocnienie własnej sprawczości i kontroli. Ważne jest też doprowadzenie osoby w kryzysie do tego, by potrafiła korzystać z zasobów w swoim otoczeniu: rodziny, przyjaciół, instytucji (np. lekarzy, Ośrodków Pomocy Społecznej). Interwent wspiera także w opracowaniu konkretnego, skutecznego planu działań. Najbardziej znany model interwencji kryzysowej Gilliland&James2 zakłada sześć etapów: zdefiniowanie problemu, zapewnienie bezpieczeństwa, wsparcie emocjonalne, poszukiwanie rozwiązań, planowanie działań oraz zmotywowanie klienta do realizacji ustalonego planu.
Jeśli więc doświadczyłaś/doświadczyłeś silnie stresującej sytuacji, z którą trudno Ci sobie poradzić, warto rozważyć skorzystanie z interwencji kryzysowej.
